เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ณ ลานกว้างเทพสวรรค์ บรรดาเผ่าใหญ่ระดับระยะสูงสุดหลังจากรับตัวบุตรศักดิ์สิทธิ์และธิดาศักดิ์สิทธิ์ของตนเองแล้ว ก็กล่าวทักทายเจี้ยนอู๋หุ่ยและพวกพ้องคำหนึ่ง ก่อนจะพากันทยอยจากไป
เผ่าใหญ่ระดับระยะสูงสุดย่อมไม่กล้าหมายปองทรัพยากรที่หลงเหลือไว้ภายในเผ่าเทพสวรรค์เป็นธรรมดา
ในที่สุด บนลานกว้างเทพสวรรค์อันยิ่งใหญ่ไพศาล ก็หลงเหลือเพียงคนของเผ่ามนุษย์ร้อยกว่าคน ดูเล็กจ้อยอย่างยิ่ง
เฒ่าเต่าเม้มริมฝีปากมองดูพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะมุ่งไปยังทิศทางของเผ่ามนุษย์จากไปเดียวดายเพียงลำพัง เพื่อเปิดมิติไว้ให้พวกเขา
ทุกคนค่อย ๆ ผ่อนคลายเส้นใจ จากนั้นจึงมองดูตำแหน่งอันดับหนึ่งบนทำเนียบหมื่นเผ่าบนเวหาสด้วยความตื่นเต้นดีใจ
ทว่าไม่ช้า รอยยิ้มบนใบหน้าของทุกคนก็ค่อย ๆ หายวับไป
พวกเขานึกถึงราชันกงล้อทองขึ้นมาได้