เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วาจาที่ดังขึ้นโดยไร้ที่มานี้ ส่งผลให้รูม่านตาของผู้บำเพ็ญหมื่นเผ่าหดตัวลง จากนั้นจึงรีบกวาดสายตาค้นหาไปทั่วทุกสารทิศทันที!
ดวงตาของอัสนีเทพเองก็ค่อย ๆ หรี่แคบลงเช่นกัน
ในขณะเดียวกัน เงาร่างของลู่ฉางเซิงก็ค่อย ๆ ปรากฏกายขึ้นกลางสถานที่
“ท่านลู่……”
เจี้ยนอู๋หุ่ยและคนอื่น ๆ ต่างยินดีปรีดาขึ้นมาเล็กน้อย ทว่าไม่นานก็กลับกลายเป็นยากลำบากใจ ลู่ฉางเซิงมาแล้วจะมีประโยชน์อะไรเล่า มิใช่อื่นใดนอกจากเพิ่มดวงจิตไร้ร่างร่วมทางขึ้นมาอีกหนึ่งดวงช่างเถิด
พวกเขากลับปรารถนาให้ลู่ฉางเซิงหาหนทางหลบหนีไปไกลเสียมากกว่า ภายหน้ามีโอกาสค่อยมาทวงความเป็นธรรมให้แก่พวกเขา
ทว่า ภายในใจของพวกเขาก็ยังคงรู้สึกซาบซึ้งอยู่ดี
อ้อ?
เมื่อได้ยินเสียงพึมพำของพวกเจี้ยนอู๋หุ่ย แววตาเคร่งขรึมที่ผู้บำเพ็ญหมื่นเผ่ามองไปยังลู่ฉางเซิงก็พลันขึ้นมา!
คนผู้นี้กลับกลายเป็นเซียนกระบี่อาภรณ์ครามแห่งเผ่ามนุษย์ผู้นั้นงั้นหรือ?