กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สายตาของอ๋าวเจิ้นเทียนไหววูบเล็กน้อย ไม่มีสิ่งใดเหนือความคาดหมาย
อ๋าวซิงตลอดจนเหล่าบุคคลระดับสูงต่างลอบผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก การที่เผ่าสัตว์กลืนกินเชื้อเชิญหัวหน้าเผ่าในเวลาเช่นนี้ ย่อมบ่งบอกได้เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น
ความคิดในใจของปรมาจารย์ล้วนเหมือนกัน นั่นคือไม่อยากให้เจ้าเทพสวรรค์ทะลวงผ่านสู่ระดับวิญญาณเทพได้อย่างราบรื่น!
อ๋าวซิงมองไปยังอ๋าวเจิ้นเทียนบนโถงใหญ่ “หัวหน้าเผ่า ท่าน……”
อ๋าวเจิ้นเทียนโบกมือ รูปร่างเลือนหายไปพร้อมกับเสียงมังกรคำรามก้องหนึ่งครา “หัวหน้าเผ่าจะไปเยือนเผ่าสัตว์กลืนกินสักเที่ยว”
………
สิบเผ่าใหญ่ระดับระยะสูงสุดล้วนอาศัยอยู่ค่อนไปทางใจกลางของสมรภูมิมารเทพ ดังนั้นภายใต้การเร่งเดินทางเต็มกำลัง ระยะห่างระหว่างกันจึงไม่ได้ไกลจนเกินไปนัก
ดินแดนที่ตั้งของเผ่าสัตว์กลืนกิน คือหุบเขาลึกอันมืดสลัวที่ทอดยาวต่อเนื่องไม่ขาดสาย