เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ขอรับ!”
เหล่าผู้บำเพ็ญรีบร้อนขานรับ จากนั้นจึงพากันย้อนกลับสู่โลกปฐพีเผ่ามนุษย์อย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกร
“เจี้ยนอู๋หุ่ย รอให้ท่านพ่อของบุตรเทพและหัวหน้าเผ่าใหญ่ระดับระยะสูงสุดที่เหลือจุติลงมา ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าอาภรณ์สีครามผู้นั้นจะสกัดไว้ได้……”
เสินลั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ยามนี้เขาเห็นว่าลู่ฉางเซิงมิได้อยู่ในที่นี้ จึงรู้สึกว่าตนเองกลับมาเก่งกล้าได้อีกครา
สีหน้าของพวกเฟิงจวิ้นและไป๋เชียนโม่แม้จะดูไม่น่าดู ทว่าก็ก้มหน้าลงชั่วคราว ไม่กล้าตะโกนท้าทายเช่นเดียวกับเสินลั่ว
เมื่อครู่นี้การข่มขวัญที่บุรุษอาภรณ์ครามนำมาสู่พวกเขานั้นทรงพลังเกินไป จนถึงบัดนี้พวกเขาก็ใจยังผวา
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของพวกเจี้ยนอู๋หุ่ยทั้งห้าคนพลันเคร่งขรึมขึ้น พวกเขานึกไม่ถึงเลยว่าตกอยู่ในสภาพเช่นนี้แล้ว เสินลั่วยังกล้าตะโกนท้าทายอีก