เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของเด็กชายก็มืดครึ้มลงไป ไม่อีกต่อไปที่จะเอ่ยปาก
ในเมื่อคนผู้นี้ไม่ยินยอมสังหารตน เช่นนั้นก็ไม่มีความจำเป็นต้องสื่อสารอันใดอีก
ลู่ฉางเซิงพลันกล่าวว่า "แม้ข้าจะไม่สังหารเจ้า แต่เจ้าว่าข้ามีความเป็นไปได้ที่จะช่วยให้เจ้าหลุดพ้นจากพันธนาการหรือไม่?"
เด็กชายเงยหน้าขึ้นฉับพลันด้วยความยินดีปรีดา จากนั้นก็เอ่ยอย่างผิดหวังว่า "ผู้ยิ่งใหญ่อย่าได้ล้อเล่นเลย พลังอำนาจของท่านแม้จะไม่เลว ทว่าคิดจะหักให้ขาดโซ่ตรวนเหล่านี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้……"
แม้จะลืมเลือนไปแล้วว่าคนที่กดข่มตนมีหน้าตาเช่นไร เป็นผู้ใด ทว่าเขายังคงรับรู้อย่างแจ่มชัดว่าคนผู้นั้นผิดวิสัยเพียงใด
เวลานี้ ลู่ฉางเซิงยกมือขึ้นจับโซ่ตรวนเส้นหนึ่งที่เต็มไปด้วยสนิม แล้วหักเบา ๆ
กร๊อบ……
เมื่อได้ยินเสียงคล้ายจะแตกหักนี้ สีหน้าของเด็กชายพลันชะงักไป มุ่งไปยังโซ่ตรวนในมือของลู่ฉางเซิงฉับพลัน