กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทัศนวิสัยของลู่ฉางเซิงเลื่อนจากโซ่ตรวนที่หนาแน่นยั้วเยี้ย ไปยังร่างของเด็กชาย
โหงวเฮ้งของเด็กชายดุร้ายบิดเบี้ยวน่าหวาดกลัว ดวงตาคู่นั้นเห็นได้ชัดว่าสงบนิ่ง ทว่าเมื่อมองดูแล้วกลับราวกับจะกินคนก็มิปาน
เด็กชายพลันแสยะปากยิ้ม "ผู้ยิ่งใหญ่ ท่านมาแล้ว"
แววตาของลู่ฉางเซิงนิ่งสงบ ดุจภูตผีที่ค่อย ๆ เหาะไปถึงเบื้องหน้าเด็กชาย หลังจากขยับเข้าใกล้แล้วกวาดตามองรอบหนึ่ง จึงกล่าวว่า
"ข้าสามารถคิดว่าเมื่อครู่นี้เจ้ากำลังหยอกล้อข้าได้หรือไม่ ในฐานะจิตวิญญาณเจดีย์ ทุกสิ่งในเจดีย์เจ้าควรจะรู้แจ้งราวลายมือตนเอง"
เด็กชายขยับดวงตาไปมา "ข้ามิได้หยอกล้อผู้ยิ่งใหญ่เลย"
ลู่ฉางเซิงกวาดตามองเขา กล่าวพลางหัวเราะ "เช่นนั้นมันเป็นเรื่องอันใดกัน?"