เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“สหายเต๋า เจ้าลองเดาดูสักหน่อยสิ”
โจวต้าฝูกล่าวพึมพำ
ลู่ฉางเซิงยิ้มอย่างจนปัญญา “เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?”
เมื่อเห็นเช่นนั้น โจวต้าฝูก็พลันจิตวิญญาณขึ้นมาทันที เอ่ยอย่างกระตือรือร้นว่า “ตามที่ข้าเห็นนะ ย่อมต้องเป็นท่านผู้อาวุโสข่งเจิ้นที่กำชัยชนะได้อย่างแน่นอน อย่างไรเสียเขาก็เป็นยอดฝีมืออันดับที่สิบในทำเนียบยุทธ์ ตบะทั่วร่างอยู่ในระดับเทพเร้นลับระยะต้นมาเนิ่นนานแล้ว ได้ยินมาว่าห่างจากระดับเทพเร้นลับระยะกลางขาดเพียงก้าวเดียวเท่านั้น”
“ส่วนท่านผู้อาวุโสโหมวฝานเล่า แม้จะมีตบะระดับเทพเร้นลับเช่นกัน ทว่าเขาเป็นผู้โดดเด่นรุ่นหลัง ก้าวสู่ระดับเทพเร้นลับได้ไม่นาน รากฐานที่สั่งสมมาและรากฐานคงยังด้อยกว่าท่านผู้อาวุโสข่งเจิ้นอยู่บ้าง”
“ยิ่งไปกว่านั้นในกลางสถานที่ยามนี้ ท่านผู้อาวุโสโหมวฝานตกอยู่ในอันตรายรอบด้าน คาดว่าการพ่ายแพ้ย่อมเป็นเรื่องช้าหรือเร็วเท่านั้น”