กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“จอมกระบี่ สหายน้อยลู่ผู้นั้น พรสวรรค์โดดเด่นล้ำเลิศนัก……”
เจียงอู๋ซินทอดถอนใจกล่าว
หลังจากใคร่ครวญอยู่นาน เขายังไม่คิดที่จะบอกเรื่องกายาอายุวัฒนะหมื่นกาลแก่เจี้ยนอู๋หุ่ยในตอนนี้
อย่างไรเสีย จะมีกายาอายุวัฒนะหมื่นกาลจริงหรือไม่นั้นยังไม่อาจฟันธงได้
อีกประการหนึ่ง…… ก็คืออยากจะปกป้องลู่ฉางเซิงเอาไว้บ้าง จอมกระบี่แห่งเผ่ามนุษย์ของพวกเขาจะเกิดน้ำลายสออยากได้กายาอายุวัฒนะหมื่นกาลหรือไม่นั้น พวกเขาไม่อาจรับรองได้เต็มปากจริง ๆ
ต่อให้เป็นร่วมเผ่าพันธุ์ ต่อให้เข้าใจและคุ้นเคยกันดี แต่สิ่งที่เรียกว่าสันดานมนุษย์นั้นเป็นสิ่งที่พูดยากที่สุด