เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หนึ่งหมื่นปีต่อมา
ในความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด เฒ่าเต่าและหลี่ซูเหยียนบนรถเหาะต่างถอยออกจากสภาวะบำเพ็ญในเวลาเดียวกัน
ทั้งสองสบตากัน มึนงงไปครู่หนึ่ง ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายามนี้ยังคงอยู่ในความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด กำลังจะมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิมารเทพ
เฒ่าเต่ารีบหยิบแผนผังเส้นทางออกมา จากนั้นกวาดตามองโดยรอบความว่างเปล่า ขมวดคิ้วกล่าวว่า "เอ๊ะ ไม่ถูกต้องสิ เวลาล่วงเลยมาหนึ่งหมื่นปีแล้ว เส้นทางก็ไม่ผิด ตามหลักแล้วควรจะถึงสมรภูมิมารเทพแล้วนี่นา?"
เมื่อได้ยินดังนั้นหลี่ซูเหยียนจึงรีบหยุดรถเหาะลง จากนั้นยื่นหน้าเข้าไปกวาดตามองแผนผังเส้นทาง คิ้วพลันขมวดมุ่นเช่นกัน
นี่จะทำอย่างไรดีเล่า?
เฒ่าเต่าและหลี่ซูเหยียนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่กล้าขับเคลื่อนรถเหาะต่อไปอีก ด้วยกลัวว่าหากพลั้งพลาดไปผิดทาง
"เอามาให้ข้าดู"