ตอนที่ 323 เป็นวาสนาสามชาติ

ลู่ฉางเซิงยิ้มเล็กน้อย ไม่อยากเอ่ยถึงหัวข้อนี้ให้มากความ จากนั้นจึงกล่าวว่า

"เอาตามนี้เถอะ พวกเจ้าก็ไม่จำเป็นต้องเกลี้ยกล่อมข้า ไร้ประโยชน์"

หมานเทียนและเจียงอู๋ซินพลันไม่ยอมกล่าวแล้ว ในใจทั้งกังวลระคนยินดีโล่งใจอยู่บ้าง

สมกับเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานแห่งเผ่ามนุษย์ของพวกเขา เปี่ยมด้วยเมตตายิ่งใหญ่ เสียสละตนเพื่อเผ่าโดยแท้

สายตาที่พวกเขามองไปยังลู่ฉางเซิงจึงอดไม่ได้ที่จะเปี่ยมล้นไปด้วยความชื่นชม

ลู่ฉางเซิงหว่างคิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย เขารู้ว่าสองคนนี้เข้าใจเจตนาผิดไปแล้ว

เมื่อกล่าวตามตรง เขายังรู้สึกแปลกใหม่อยู่พอสมควร ช่วงนี้มักจะมีคนใช้สายตาของผู้อาวุโสมองผู้เยาว์มามองเขาอยู่เรื่อย

เจี้ยนอู๋หุ่ยผู้นั้นก็เป็นเช่นนี้ หมานเทียนและเจียงอู๋ซินนี้ก็เป็นเช่นนี้อีก

ลู่ฉางเซิงแม้แต่ตนเองก็ยังไม่รู้ว่ามีชีวิตมานานเท่าใดแล้ว คนเหล่านี้เหตุใดถึงกล้าใช้สายตามองผู้เยาว์มามองเขากัน?