กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เข้าใจผิดงั้นหรือ?”
ลู่ฉางเซิงยิ้มอย่างเอื่อยเฉื่อย
“แค่กๆ” หลี่ซูเหยียนดูออกเล็กน้อยกระอักกระอ่วน
ลู่ฉางเซิงดื่มสุราในจอกจนหมด ลุกขึ้นยืน หยิบหน้ากากสำริดขึ้นมาสวมบนใบหน้า แล้วกล่าวว่า “ว่างๆ ไม่มีอะไรทำพอดีจะพาเจ้าไปยกระดับพลังอำนาจเสียหน่อย ถือว่าเจ้าโชคดี หากเป็นเมื่อก่อนตอนที่ข้าเปิดร้านสุราโรงหมอละก็ คงไม่มีอารมณ์สุนทรีย์มากมายถึงเพียงนี้หรอก”
ใบหน้าของหลี่ซูเหยียนปรากฏขึ้นความยินดี “ขอบคุณท่านมากขอรับ!”
ชั่วขณะถัดมา ลู่ฉางเซิงสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่งก็พาไปด้วยหลี่ซูเหยียนหายไปแล้ว
………
บนยอดเขาไร้นาม
รอยแยกมิติถูกฉีกออก ลู่ฉางเซิงพาไปด้วยหลี่ซูเหยียนก้าวเดินออกมาจากด้านใน!
หลี่ซูเหยียนเซถอยหลัง รีบร้อนประคองสถานการณ์ไว้รูปร่างไว้