กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในความว่างเปล่า
ลู่ฉางเซิงไพล่มือไว้ด้านหลังเดินทอดน่อง อาภรณ์สีครามพลิ้วไหว ช่างผ่อนคลายสบายอารมณ์ ประหนึ่งผู้เดินทางในความว่างเปล่า
ย่างก้าวแลดูเชื่องช้าชัด ๆ ทว่ากลับมีจุดดาวพร่างพราวนับไม่ถ้วนพุ่งผ่านสองฝั่งกายเขาไปด้วยความเร็วสูง!
และจุดดาวพร่างพราวที่ไม่สะดุดตาเหล่านี้ แท้จริงแล้วคือโลกฝ่ายแล้วฝ่ายเล่า!
โดยพื้นฐานมีขนาดพอ ๆ กับโลกหลิงเฉิน อีกทั้งยังมีอีกมากที่มีขนาดพอ ๆ กับรอยสวรรค์และหลิงหลางเทียน กระทั่งที่ขนาดใหญ่เท่าโลกเทพสวรรค์บรรพกาลก็มีอยู่ไม่น้อย!
บางครา กระทั่งมีจุดดาวที่ใหญ่โตยิ่งกว่าโลกเทพสวรรค์บรรพกาลพุ่งผ่านข้างกายลู่ฉางเซิงไปด้วยซ้ำ
สายตาของลู่ฉางเซิงพุ่งผ่านจุดดาวพร่างพราวทีละดวง ๆ อย่างรวดเร็ว แสงสีฟ้าในดวงตาวูบไหวเป็นระลอก ชวนให้หวาดหวั่นอย่างยิ่ง
ไม่นานนัก แววตาเขาก็เป็นประกายขึ้นเล็กน้อย มุมปากปรากฏขึ้นรอยยิ้มสายหนึ่ง
"มีแล้ว"
………