เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กร๊อบ——
ท้องฟ้าแตกร้าว แสงสีดำสนิทนับไม่ถ้วนสาดส่องจากอีกฟากหนึ่งของกำแพงพิภพเข้ามายังทุกซอกทุกมุมของโลกเทพสวรรค์บรรพกาล
หกมหาเทพโจว ทะเลมารจุ้ยโยว หุบเหวอสูรไร้สิ้นสุด และภูมิภาคอื่น ๆ ตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวายถึงขีดสุด
ในช่วงเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ เป็นมาร เป็นอสูร หรือเป็นสัตว์ร้าย ต่างก็หวาดกลัวจนสิ้นหวังกับภาพเหตุการณ์ราวกับวันสิ้นโลก
พวกเขาพลันค้นพบว่า ต่อให้ตนเองจะบำเพ็ญทุกรกิริยามาเนิ่นนานหลายปีเพียงใด ต่อหน้าภัยพิบัติจากสวรรค์เช่นนี้ กลับกลายเป็นเล็กกระจ้อยร่อยถึงเพียงนี้
เศษเสี้ยวมิติในแต่ละแห่งร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน
ไม่ว่าใครก็ดูออกว่า ภัยพิบัติจากสวรรค์ครานี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก กระทั่งถึงขั้นเพียงพอที่จะดับโลกาได้เลย!
ต่อให้ถึงเพลานี้แล้ว พวกเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าเกิดขึ้นอะไรกันแน่
………