กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“หืม? หยุด!”
เฒ่าเต่าเลิกคิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย ฉับพลันโบกมือให้พวกฉู่หลิงเทียนทั้งสี่คนหยุดลง
ยังไม่ทันที่พวกฉู่หลิงเทียนทั้งสี่ซึ่งกำลังทั้งตกตะลึงและสงสัยจะได้เอ่ยอะไร
เฒ่าเต่าก็หันหลังกลับมุ่งไปยังความว่างเปล่าด้านหลัง กล่าวอย่างสงสัยว่า “คนพวกนั้นไม่ตามมาแล้ว”
เอ๊ะ?
ทั้งสี่คนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
เฒ่าเต่าโบกมือ กล่าวอย่างจนปัญญาว่า “พวกเจ้าอย่าได้ถามข้าเลย ข้าเองก็ไม่กระจ่างว่าพวกเขาเล่นตุกติกอะไรกัน”
เมื่อได้ยินดังนั้น แม้จะสับสน แต่ในใจก็ผ่อนคลายลงไปเป็นความจริง
วันคืนที่ถูกไล่สังหารช่างทรมานยิ่งนัก ในที่สุดก็พอได้พักหายใจบ้าง
หืม?