ตอนที่ 229 ข้ามีสหายผู้หนึ่ง

เด็กหญิงพยักหน้าอย่างจริงจัง

ถงซินเคลือบแคลงเล็กน้อย หรือว่าจะพูดไม่ได้กันนะ?

เมื่อครู่นี้เขาไม่ได้ค้นพบเลยว่า ชั่วขณะที่เด็กหญิงเดินออกมา ถนนทั้งสายพลันเงียบสงบลงไปบ้าง

ทว่าไม่นานนัก เสียงวิพากษ์วิจารณ์นานาก็ดังขึ้น

"หมอน้อย อย่าได้ถือสาเลยนะ ถงเอ๋อร์พูดไม่ได้มาแต่กำเนิดแล้ว แต่นางฉลาดเฉลียวฝีมือดีเป็นแน่แท้เชียวล่ะ"

"ใช่แล้วล่ะ ถงเอ๋อร์เป็นเด็กที่น่าเวทนายิ่งนัก ไร้บิดามารดามาตั้งแต่เล็ก ก็กินข้าวจากทุกบ้านในตำบลเยียนอวี่ของพวกเราจนเติบใหญ่"

"วันธรรมดาน่ะนะ ถงเอ๋อร์ไม่เคยกินดื่มเปล่า ๆ บ้านไหนมีงานการ นางก็คอยช่วยไปหมด อย่าเห็นว่านางตัวแค่นี้ ยังเก่งกว่าไอ้เด็กผู้ชายไม่ได้เรื่องที่บ้านข้าตั้งเยอะแยะ!"

"……"

เมื่อได้ยินวาจาเหล่านี้ ถงซินจึงมองเด็กหญิงเบื้องหน้าด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ในใจอดผุดขึ้นความเวทนาขึ้นมามิได้

อายุก็ยังน้อย ทว่าว่านอนสอนง่ายจริง ๆ