ตอนที่ 220 ความผิดนี้สมควรถูกประหาร

เหนือท้องฟ้าป่าอัสนีตะวันลับ

เมื่อได้ยินคำเรียกอย่างเคารพอันขมขื่นของคนสำนักเซียวเหยา

ผู้บำเพ็ญนับสิบล้านรูม่านตาหดรัดโดยฉับพลัน ร่างกายยิ่งทวีแข็งค้าง

พวกเขาจับจ้องไปยังอาภรณ์สีครามหนึ่งชุดที่เหยียบอากาศมุ่งไปยังใจกลางด้วยแววตาซับซ้อน

ในแววตานั้น มีทั้งงุนงง ทั้งตื่นตะลึง ทั้งตกใจ…… สีหน้าและท่าทีสารพัดล้วนปรากฏครบครัน

คนผู้นี้ ที่แท้ก็คือเจ้าสำนักเซียวเหยาผู้ลึกลับคนนั้นหรอกหรือ?!

กลุ่มคนอย่างพวกเหลยอวี่ จ้าวหร่าน เถ้าแก่ภัตตาคารพบเซียน และอีกหลายคนที่เคยติดต่อข้องแวะกับลู่ฉางเซิงมาบ้างต่างพากันยืนตะลึงค้างอยู่กับที่!

เรื่องนี้กะทันหันเกินไปแล้ว!

ชายหนุ่มที่สุภาพอ่อนโยนยามเผชิญหน้ากับพวกเขาผู้นี้…… กลับกลายเป็นเจ้าสำนักเซียวเหยาผู้ลึกลับคนนั้น!

สำหรับพวกเขานั้น ไม่ต่างอะไรกับฟ้าผ่าเปรี้ยงกลางวันแสก ๆ