เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อได้ยินดังนั้น หว่างคิ้วของเผิงฟางก็ขมวดมุ่นขึ้นมาฉับพลัน
เหล่าผู้บำเพ็ญต่างพากันมองไปยังเงามายาของชายชราบนนภา อยากดูว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
"อ๊ากกกกก—— ท่านเจ้าสำนัก ช่วยพวกเราด้วย!!!"
ในเวลานั้นเอง เสียงร้องขอความช่วยเหลืออันเสียงโหยหวนของจงอู๋เหยียนก็ดังก้องขึ้นโดยฉับพลัน
เมื่อเหลยเฉิงตงได้ยินดังนั้น แววตาก็พลันเหี้ยมเกรียมขึ้นมา
หากเป็นเช่นนี้ลงไป ไม่ช้า ผู้อาวุโสทั้งสามของเขาก็คงต้องจบชีวิตลงเป็นแน่!!
จากนั้นเขาก็กัดฟันตวาดออกไป
"ท่านเจ้าโถงเว่ย! ได้โปรดปล่อยให้สำนักของข้าเข้าไปด้วยเถิด! ท่านมิใช่ปรารถนาคัมภีร์คุมอัสนีมหาสุริยันของสำนักอัสนีมหาสุริยันของข้ามาโดยตลอดหรอกหรือ? ภายหลังเรื่องนี้จบลง สำนักของข้ายินยอมให้เจ้ายืมชม!!"
ในที่สุดเงามายาของชายชราก็ลืมขึ้น เขาโบกมือเพียงคราเดียว ก็ขจัดประกายแสงสีแดงในมิติม่วงทองที่หนึ่งจนหมดสิ้น!!