เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“หึ ๆ ดี!”
เผิงฟางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
จากนั้นมองดูเหล่าศิษย์ที่ใบหน้าแดงก่ำ กล่าวพลางหัวเราะเบา ๆ ว่า “ที่ผู้อาวุโสคนนี้เรียกรวมพลทุกคนมาในวันนี้ก็เพื่อจะกล่าวเรื่องนี้ ส่วนเรื่องอื่น……”
“ผู้อาวุโสคนนี้หวังว่าศึกข้ามระดับในวันพรุ่งนี้ปรมาจารย์จะปลดปล่อยเต็มที่! อวดดีได้เท่าใดก็จงอวดดีเท่านั้น คลุ้มคลั่งได้เท่าใดก็จงคลุ้มคลั่งเท่านั้น โหดเหี้ยมได้เท่าใดก็จงโหดเหี้ยมเท่านั้น!!”
“ศึกครั้งนี้ สำนักเซียวเหยาของพวกเราต้องเหยียบสำนักอัสนีมหาสุริยันขึ้นไปให้จงได้! ขึ้นไปยังบัลลังก์ราชันแห่งสำนักนิกายอันดับหนึ่งของแดนมนุษย์!!”
น้ำเสียงของเผิงฟาง แต่ละประโยคยิ่งทวีความฮึกเหิม แต่ละประโยคยิ่งทวีความเร่งร้อน แต่ละประโยคยิ่งทวีความเด็ดเดี่ยว!
ต่อให้เป็นเขา ก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา
เพราะอย่างไรเสียคราวนี้ ฝ่ายที่ประลองด้วยก็คือสำนักอัสนีมหาสุริยัน!