กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กลางดึกค่อนคืน
ข่าวคราวการหายไปของร้านสุราฉางเซิงแพร่สะพัดไปทั่วทั้งตำบลชิงเสวียน
แรกเริ่มยังมีผู้บำเพ็ญจำนวนมากไม่เชื่อ ทว่าเมื่อพวกเขารีบร้อนรุดมาถึงที่เกิดเหตุ ก็ต้องชะงักงัน
มุมหนึ่งของตำบลชิงเสวียนแห่งนี้ไหนเลยจะยังมีร้านสุราฉางเซิงอะไรเหลืออยู่ มีเพียงหญ้าแห้งเหี่ยวเกลื่อนกลาดไปทั่วแทน
ปรมาจารย์ถึงกับรู้สึกว่าตนเองฝันไปตื่นหนึ่ง คล้ายกับว่าร้านสุราฉางเซิงไม่เคยมีตัวตนอยู่โดยแท้จริงอย่างไรอย่างนั้น
แต่เมื่อผู้บำเพ็ญมากมายนำเอาสุราหม่านชุนจอกนั้นที่เก็บรักษาอย่างทะนุถนอมนำออกมา จึงได้รู้ว่าร้านสุราฉางเซิงเคยมีอยู่จริง
และสุราหม่านชุนจอกนี้ที่ได้มาเปล่า ๆ โดยประมาณคงเป็นของกำนัลก่อนจากลาของเถ้าแก่กระมัง……