เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ข้าแซ่...ลู่"
เมื่อวาจาของลู่ฉางเซิงสิ้นสุดลง
มิใช่รุ่นเยาว์เผ่าจักรพรรดิจ้านงั้นหรือ?
แซ่ลู่...แซ่ลู่...เอ๊ะ! แซ่ลู่!!!
พลันนึกถึงอะไรขึ้นมาได้ ลมหายใจของเหล่าผู้อาวุโสอย่างจินฮว่าและเหล่าศิษย์อย่างเซียวเหยียนก็ชะงักงันลงฉับพลัน!
ไอเย็นสายหนึ่งผุดขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ ชั่วพริบตาก็แผ่ลามทั่วร่าง เย็นเยียบถึงกระดูก
จินฮว่าสีหน้าซีดเผือด ได้สติกลับคืนก็รีบร้อนปลดปล่อยแรงกดดันราชันเซียน สะกดข่มเหล่าศิษย์จำนวนมากที่ยังคงเหม่อลอยอยู่ ณ ที่แห่งนี้จนคุกเข่าล้มลงกับพื้น
จากนั้นก็รีบร้อนคุกเข่าลงร่วมกับผู้อาวุโสท่านอื่น หน้าผากโขกพื้น
รูม่านตาของจินฮว่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรง กล่าวด้วยความหวาดหวั่นว่า "พวกข้าผู้บำเพ็ญตัวเล็ก ๆ คารวะท่านผู้...ท่านผู้อาวุโสลู่!"
ทุกคนโขกศีรษะลงอย่างไม่คลาย ไม่กล้าแม้แต่จะลมหายใจ