ตอนที่ 166 ข้าลู่ฉางเซิง มีสิ่งใดไม่กล้า!

เมื่อได้ยินวาจาอวดดีเช่นนี้

พวกเจียงฉู่สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย พวกเขาจับจ้องบุรุษอาภรณ์ครามเขม็ง ยิ่งกวาดตามองก็ยิ่งทั้งตกตะลึงและสงสัย

ในสัมผัสรับรู้ของพวกเขา บุรุษอาภรณ์ครามคล้ายดั่งกลุ่มเมฆหมอกกลุ่มหนึ่ง ลึกล้ำจนยากหยั่งถึงอย่างยิ่ง ยากจะหยั่งทะลุ

ทว่าก็เพราะเป็นเช่นนี้ เมื่อติดต่อกับวาจาอวดดีเมื่อครู่นี้ของเขา จึงยิ่งทำให้พวกเขาหวาดเกรง!

อาภรณ์สีครามของลู่ฉางเซิงขยับวูบ ก็มาปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเผิงฟาง โดยหันหลังให้พวกเขา เผชิญหน้าโดยตรงกับพวกเจียงฉู่

“เถ้าแก่…… พวกเขาคือเผ่าจักรพรรดิเจียง……”

เผิงฟางสีหน้าเคร่งขรึม ทว่ายังเอ่ยไม่ทันจบ ก็ถูกลู่ฉางเซิงยกมือขึ้นเล็กน้อยขัดจังหวะเสียก่อน