กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลินต้งยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น
เมื่อเลือดสดไหลผ่านเบ้าตา เขาจึงได้สติกลับคืนมาอย่างฉับพลัน รีบคุกเข่าคารวะอย่างนอบน้อม แล้วนั่งลงอย่างเลือนราง
ลู่ฉางเซิงค่อย ๆ ลุกขึ้น ไพล่มือไว้ด้านหลังมองไปยังขอบฟ้าแล้วกล่าวว่า “ผ่านไปอีกสักระยะ ข้าก็จะจากไปโลกเซียนแล้ว พวกเจ้ารักษาตัวให้ดี”
พวกกู่เฮ่อหลินใจสะท้านขึ้นมา สีหน้าเผยความอาลัยอาวรณ์
“ท่านจะไปยังโลกเทพสวรรค์บรรพกาลหรือขอรับ”
กู่เฮ่อหลินกล่าวอย่างนอบน้อมถาม
“ไม่ใช่” ลู่ฉางเซิงส่ายหน้า กล่าวพลางหัวเราะว่า “เป็นอีกโลกหนึ่ง ข้าอาจจะไปเปิดร้านสุราที่นั่น”
การที่เขาไปเปิดร้านสุราที่โลกแห่งนั้น ทั้งเป็นเพราะเกิดความสนใจขึ้นมา และมีเหตุผลด้วยเช่นกัน
เหตุผลก็คือ……
เปิดร้านสุรา???