ตอนที่ 143 นามลู่ฉางเซิง

“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว โลกเซียนทั้งห้ากว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก ที่พวกเราอยู่กันในยามนี้เป็นเพียงดินแดนหล่างดินแดนสวรรค์แห่งแดนเซียนฝูเหยาในโลกเซียนทักษิณช่างเถิด และดินแดนหล่างดินแดนสวรรค์ก็ยิ่งเป็นเพียงดินแดนชายขอบ”

ไห่ตงยิ้มอย่างเป็นมิตร

กู่เฮ่อหลินไม่สนใจพวกถงซินทั้งสามคนที่กำลังมึนงง กล่าวพลางหัวเราะว่า “เอาละ กลับลานบ้านของอาจารย์ก่อน ดื่มสุราไปพลางคุยไปพลาง ประเดี๋ยวอาจารย์จะบอกเล่ากับพวกเจ้าให้กระจ่าง”

“ขอรับ”

ครู่หนึ่งต่อมา ณ เรือนพักของกู่เฮ่อหลิน

เงาร่างหกภูมินั่งรายล้อมโต๊ะหิน

กลิ่นสุราลอยอบอวลแผ่ปกคลุมในอากาศระลอกแล้วระลอกเล่า ทำให้ใจปลอดโปร่ง

“หึ ๆ ท่านอาจารย์ สุราของโลกเซียนรสเลิศจริง ๆ ขอรับ”

ถงซินดื่มอย่างเต็มที่ไปหนึ่งอึก มองของเหลวในจอกสุราพลางหัวเราะอย่างโง่งม

“รสเลิศเจ้าก็ดื่มให้มากหน่อย”