ตอนที่ 134 ออกเดินทางสู่เส้นทางเทพ

ฟู่ว ๆ……

ลมแรงพัดหวีดหวิว

ลู่ฉางเซิงไพล่มือทั้งสองไว้ด้านหลังยืนตระหง่านอยู่บนนภา ไม่เอ่ยคำใดแม้แต่ครึ่งประโยค

ส่วนหนานกงจิ่งยืนอยู่อย่างนอบน้อมเบื้องหลังเขา

แววตาของเขาวูบไหวเล็กน้อย เพราะเนิ่นนานผ่านไปครู่หนึ่งแล้ว ลู่ฉางเซิงก็ยังมิได้มีการเคลื่อนไหวหรือเอ่ยวาจาอะไร

เขาค่อนข้างไม่เข้าใจอยู่บ้าง

ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา ดวงตาของหนานกงจิ่งพลันเบิกกว้างฉับพลัน!

เขาเห็นเงามายาสูงหมื่นจั้งร่างหนึ่งกำลังค่อย ๆ ควบแน่นขึ้นที่เบื้องหน้า……

“จักรพรรดิเซียนฉางเซิง”

ข้างหูพลันแว่วเสียงอันว่างเปล่าเงียบงันและเก่าแก่เรียบง่าย