เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทวีปเซียนยุทธ์จักรพรรดิ ศาลากลไกสวรรค์
ภายในเรือนมรรคา กู่หยินหยางผู้ชราภาพนั่งอยู่บนที่นั่ง หลับตาทั้งสองข้าง
ซื่ออู๋สื่อเดินทอดน่องไปมาด้วยความร้อนรนอยู่บ้าง
ส่วนหนานกงจิ่งยืนอยู่ด้านข้าง ปิดสนิทดวงตาทั้งสอง ปลายนิ้วคล้ายกำลังคำนวณชะตาอะไรอยู่
“เฮ้อ ไม่รู้ว่าทางฝั่งโลกเซียนบูรพาจัดการเสร็จสิ้นแล้วหรือยัง จักรพรรดิเซียนฉางเซิงดุดันถึงเพียงนี้ คงจะรวดเร็วมากกระมัง!”
ซื่ออู๋สื่อลูบศีรษะพลางกล่าวอย่างร้อนรน
เขามองไปยังกู่หยินหยางเป็นระยะ ในแววตาพาดผ่านความร้อนรน อายุขัยที่เหลือเพียงไม่กี่เดือน สำหรับพวกเขาก็เป็นเพียงเวลาชั่วกะพริบตาช่างเถิด
กู่หยินหยางลืมขึ้นตา มองซื่ออู๋สื่อแล้วกล่าวว่า “ยามปกติเจ้ามักบอกว่าเปิ่นตี้เหน็บแนมเสียดสี นึกไม่ถึงว่าจะยังห่วงใยเปิ่นตี้ถึงเพียงนี้”