ตอนที่ 121 กายาอายุวัฒนะหมื่นกาล

ที่แห่งนี้เงียบสงบ

พ่อบ้านเฒ่าและเหล่ายมทูตดวงจิตคุกเข่าหมอบกับพื้นไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย มีเพียงดวงจิตดวงกายนับไม่ถ้วนโดยรอบที่ยังคงล่องลอยไปมา

ลู่ฉางเซิงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยื่นมือขวาออกไปประคองขึ้นหุนขุยที่ค้อมกายอยู่ แล้วกล่าวพลางหัวเราะอย่างอ่อนโยน

“มิอาจกล่าวว่าเหนือล้ำกว่าในอดีตได้หรอก กลับเป็นเจ้าเสียอีก ดูท่าหนึ่งล้านปีมานี้คงมิได้เกียจคร้าน พลังอำนาจมีความก้าวหน้าขึ้นมาบ้าง ไม่เลวเลย”

เฒ่าเต่าที่อยู่ด้านข้างเมื่อได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น กวาดตามองหุนขุยด้วยความประหลาดใจ เหตุใดตนถึงดูไม่ออกเลยว่าพลังอำนาจของหุนขุยเพิ่มพูนขึ้นกันนะ

หุนขุยยืดกายขึ้น ร่างกายกำยำล่ำสันแข็งแรง แม้รูปร่างของลู่ฉางเซิงจะสูงเพรียว ทว่าส่วนสูงก็ถึงเพียงแค่ระดับหัวไหล่ของหุนขุยเท่านั้น