กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ท้องฟ้ามีหิมะโปรยปรายลงมา
ยังคงเป็นร้านสุราเล็ก ๆ แห่งนั้น
ลู่ฉางเซิงก้าวเดินช้า ๆ เข้าไป ทว่าคนที่เดินสวนเข้ามาต้อนรับกลับเป็นเสี่ยวเอ้อร์แปลกหน้าคนหนึ่ง
"โอ้ ท่านนี้ เชิญทางนี้ขอรับ~"
ลู่ฉางเซิงเดินไปยังที่นั่งเดิมแล้วนั่งลง กล่าวถามพลางหัวเราะว่า "ผ่านไประยะหนึ่งไม่ได้มา แม้แต่เสี่ยวเอ้อร์ก็เปลี่ยนคนแล้วหรือ?"
เสี่ยวเอ้อร์ชะงักงัน ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ทว่าชายหนุ่มเบื้องหน้ามีบุคลิกสง่างามไม่ธรรมดาอีกทั้งยังเป็นแขก เขาจึงได้แต่เออออคล้อยตามอย่างกระอักกระอ่วน
"เอาสุราดอกท้อมาหนึ่งกา" ลู่ฉางเซิงกล่าวจบก็ทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง
เสี่ยวเอ้อร์เมื่อได้ยินดังนั้นก็หัวเราะขื่นขม สีหน้าลำบากใจกล่าวว่า "ท่านขอรับ สุราดอกท้อขายหมดไปตั้งแต่ฤดูสารทแล้วขอรับ นี่มัน……"