ตอนที่ 39 ข้ารู้สึกว่ายิ่งคุ้มค่าแล้ว

ปีแรก

นอกจากจะมีอสูรน้อยพื้นถิ่นก่อกวนประปราย จักรวรรดิหลีสุ่ยก็ไม่เคยเกิดเภทภัยอสูรเช่นคราวอสูรลิ้นทมิฬขึ้นอีกเลย

ดังนั้น กษัตริย์แห่งหลีสุ่ยจึงพาไปด้วยเหล่าขุนนางมาคำนับลาลู่ฉางเซิง และพาไปด้วยราษฎรที่อยู่นอกตำบลโม่อวี้อพยพอีกครา กลับไปยังเมืองตำบลที่พวกเขาเคยอยู่อาศัยแต่เดิม

เพราะอย่างไรเสียยามนี้ก็ไร้ซึ่งเภทภัยอสูรแล้ว การจะอาศัยอยู่นอกตำบลโม่อวี้ต่อไปเรื่อย ๆ ย่อมไม่ดี เสื้อผ้า อาหาร ที่อยู่อาศัย และการเดินทางล้วนไม่สะดวกลงไปอะไร

กู่เฮ่อหลินและผู้อาวุโสสองก็พาไปด้วยถงซินกับหลินต้งมาคำนับลาลู่ฉางเซิงเช่นกัน