เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฟู่ว
ทุกคนลุกขึ้นถอนหายใจยาว ลบหายเหงื่อเย็นบนหน้าผากทิ้งไป
กษัตริย์แห่งหลีสุ่ยหันไปมองเฉินต้าเตา เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ดาบใหญ่ ก่อนที่พวกเราจะมา ท่านเคยออกจากลานบ้านบ้างหรือไม่?"
เฉินต้าเตากล่าวพลางหัวเราะแหบแห้งว่า "กษัตริย์ นับตั้งแต่ท่านเข้าพักที่ลานหลัง นอกจากคราวก่อนและเมื่อคืนที่กำราบอสูรแล้ว ก็มิเคยก้าวออกมาแม้แต่ก้าวเดียว นี่คือสิ่งที่ข้าราชการผู้น้อยเห็นพ่ะย่ะค่ะ"
ความหมายในประโยคสุดท้ายของเฉินต้าเตาก็คือ ท่านมีพลังอิทธิฤทธิ์กว้างไพศาล ต่อให้บางครั้งออกไป เขาก็หารู้ไม่
"อย่างนี้นี่เอง……"
กษัตริย์แห่งหลีสุ่ยลูกแก้วตาหมุนครุ่นคิด จากนั้นจึงเอื้อมแขนไปเกี่ยวคอเฉินต้าเตาเข้ามาอย่างไม่สำรวมยิ่ง พลางพาไปด้วยร่างเขาหมุนตัวกลับไปอย่างรวดเร็ว หันหลังให้เหล่าขุนนาง