ตอนที่ 25 ท่านผู้อาวุโสแซ่ลู่ นามฉางเซิง

จวนเจ้าเมือง ลานหลัง

ลู่ฉางเซิงมองไปยังทิศทางของกำแพงเมืองแวบหนึ่ง

เมื่อครู่นี้ กู่เฮ่อหลินกับถงซินได้จากไปแล้ว

จากนั้นจึงชักทัศนวิสัยกลับมา แล้วกวาดตามองหอกยาวมารห้วงลึกที่ลอยอยู่เหนือพื้นสามฉื่ออย่างเรียบเฉย

เวลานี้หอกยาวมารห้วงลึกสั่นเทาไม่หยุด ความรู้สึกที่บุรุษอาภรณ์เขียวผู้นี้มอบให้มันช่างตื่นตระหนกหวาดกลัวยิ่งนัก

ในฐานะที่มันเป็นสมบัติมารของราชันมารห้วงลึกแห่งโลกมาร จึงได้ก่อกำเนิดจิตวิญญาณขึ้นมานานแล้ว

ทว่ามันเคยดื่มเลือดสดดุจมหาสมุทรมาแล้ว แม้ภายหน้าจะก่อรูปเป็นดวงจิตวิญญาณได้ นั่นก็ย่อมเป็นวิญญาณชั่วร้าย

เพราะเลือดสดอันมหาศาลนั้น แฝงปะปนไปด้วยความแค้นอันไม่มีที่สิ้นสุด!

“เปิ่นตี้รู้ว่าเจ้ามีจิตวิญญาณแล้ว ฟังภาษามนุษย์เข้าใจ เจ้าก็จงรอคอยเจ้านายของเจ้ามาช่วยเจ้าอย่างสบายใจเถอะ” ลู่ฉางเซิงกล่าวเบา ๆ

เมื่อได้ยินดังนั้น หอกยาวมารห้วงลึกก็ยิ่งทวีการสั่นเทาอย่างร้ายกาจ!