เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทั้งภายในและภายนอกตำบลโม่อวี้ตกอยู่ในความเงียบอันพิกล
ทุกคนต่างมองดูบุรุษอาภรณ์ครามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างเหม่อลอย
ผู้ช่างสังเกตค้นพบว่า ตั้งแต่บุรุษอาภรณ์ครามปรากฏตัวขึ้น ลมกรรโชกหยุดลง อัสนีคำรามอื้ออึงบนท้องฟ้าก็ชะงักไป เมฆดำแยกย้ายกันไป
แสงจันทราอันกระจ่างสาดส่องลงมา ปูลาดประกายสีเงินไปทั่วผืนดิน
"ท่าน!"
"เซียน!"
บนกำแพงเมือง เฉินต้าเตารวมถึงกษัตริย์แห่งหลีสุ่ยและบรรดาขุนนางต่างเปี่ยมล้นด้วยความยินดีปรีดา ในใจจุดประกายความหวังขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
"ท่านผู้อาวุโส……" ถงซินพลันหยุดลอยกลางเวหา ยืนอยู่บนกระบี่ยาวพลางพึมพำอย่างเหม่อลอย
ทุกคนเพิ่งจะได้สติกลับคืนมาว่ายังมีหอกยาวมารห้วงลึกอันน่าสะพรึงกลัวอยู่อีก จากนั้นรีบกวาดตามองไปอย่างรวดเร็ว!
จากนั้นก็ต้องสะเทือนใจเมื่อได้เห็นว่า หอกยาวมารห้วงลึกที่มีอานุภาพดุดันเด็ดขาดเล่มนั้นกลับหยุดลอยอยู่เบื้องหลังบุรุษอาภรณ์ครามเช่นนี้…… สั่นเทาอย่างรุนแรง ยากจะคืบหน้าแม้เพียงคืบ!