ตอนที่ 22 พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ

ฟังวาจาอันเย็นยะเยือกที่ดังก้องในท้องฟ้ายามราตรีนั้น

กษัตริย์แห่งหลีสุ่ยขบปากแหบแห้งหนึ่งครั้ง พึมพำว่า

“มารอสูร เป็นมารอสูรจริง ๆ …”

เหล่าขุนนางก็สีหน้าขาวซีด ต่างกล่าวอย่างร้อนรน

“กษัตริย์ เช่นนี้จะทำอย่างไรดี!”

“ราษฎรมารวมตัวกันมากมายถึงเพียงนี้ มิเท่ากับเป็นไปตามความประสงค์ของมารอสูรหรอกหรือ…”

“ดูจากหมอกทมิฬที่กลิ้งม้วนอย่างหนักหน่วงแล้ว จำนวนมารอสูรคงมีไม่น้อย อย่าว่าแต่ราษฎรเลย เกรงว่าแม้แต่ชีวิตของพวกข้าก็น่าเป็นห่วง…”

กษัตริย์แห่งหลีสุ่ยพลันเอี้ยวตัวคว้ากระชากรั้งไว้เฉินต้าเตา กล่าวอย่างร้อนรน “ดาบใหญ่! รีบเชิญเซียนลงมือด้วยตนเองเดี๋ยวนี้!! เจ้ามิได้บอกว่ามารอสูรที่มาก่อนหน้านี้ถูกเซียนสังหารจนสิ้นแล้วหรือ?! เร็วเข้า!”