0191

⬢⬢⬢

ตอนที่ 191 นั่นแค่ถุงของกิน ของอร่อยทั้งนั้น

ราวกับสายลมวสันต์พัดผ่านในชั่วข้ามคืน ดอกสาลี่บนต้นนับพันนับหมื่นต่างผลิบาน

หิมะและน้ำแข็งที่เด็ก ๆ ชื่นชอบค่อย ๆ ละลายลง พื้นหิมะในหมู่บ้านซ่านสุ่ยแปรเปลี่ยนเป็นพื้นโคลนทีละน้อย หลินอวี้จู๋สวมรองเท้าหนังบุขนคู่นั้น จึงค่อยรู้สึกว่าทางใต้เท้าเดินง่ายขึ้นหน่อย

ฤดูใบไม้ผลิให้ห่อหุ้ม ฤดูใบไม้ร่วงให้ทนหนาว อย่าได้เห็นว่าหิมะละลายแล้วอากาศอุ่นขึ้นก็รีบทิ้งเสื้อบุนวม เพราะอากาศที่อุ่นขึ้นนั้นเป็นเพียงปรากฏการณ์ภายนอกเท่านั้น

ทุกวันผู้ใหญ่บ้านจะไปที่ไร่ข้าวสาลีเพื่อตรวจสอบดูว่าหน้าดินละลายไปกี่เซนติเมตรแล้ว

ขอเพียงดินละลายตัวอย่างแท้จริงเมื่อใด ก็สามารถหว่านเมล็ดข้าวสาลีได้แล้ว

การหว่านเมล็ดในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ กลุ่มสามคนแห่งเรือนหลังหนีไม่พ้นแน่นอน