0021

⬢⬢⬢

ตอนที่ 21 กระท่อมมุงฟาง

ในที่สุดก็ถึงวันที่จะได้ปิดประตูทำอาหารกินเองเสียที เลิกงานแล้วหลินอวี้จู๋ก็รีบปรี่กลับบ้านด้วยความตื่นเต้น หวังเสี่ยวเหมยเหลือบมองแผ่นหลังที่รีบเร่งของเธอพลางเบะปาก

ในมิติส่วนตัวมีข้าวสารที่สีเสร็จเรียบร้อยแล้ววางจัดไว้อย่างเป็นระเบียบในคลังสินค้า เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ก็ต้องขอชมเชยระบบสักหน่อย การกะเทาะเปลือกข้าวสามารถเลือกแบ่งเป็นการสีแบบหยาบและแบบละเอียดได้ ขึ้นอยู่กับว่ายอมจ่ายแต้มสมทบมากเท่าไร

ส่วนที่เธอกินเองย่อมเป็นข้าวที่สีแบบละเอียด ส่วนแบบหยาบเธอก็เคยเอาออกมาดูแล้ว มันไม่ได้ต่างจากข้าวสารขัดขาวในสถานีจัดสรรธัญพืชมากนัก คุณภาพไม่ได้ดีกว่ากันเท่าไร ซึ่งทำให้หลินอวี้จู๋รู้สึกโล่งใจมาก เธอตั้งใจจะเอาข้าวที่สีแบบหยาบไปขายในตลาดมืด ซึ่งปลอดภัยกว่าการเอาข้าวที่สีแบบละเอียดไปขาย