เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 ภาพลักษณ์ที่บิดเบี้ยว
หวังเสี่ยวเหมยไม่สนว่าหลินอวี้จู๋อยากฟังหรือไม่ เธอกระซิบกระซาบต่อว่า “ความจริงแล้วหลัก ๆ คือหลี่เซี่ยงหว่าน ตอนที่เธอยังไม่ได้ย้ายออกไป จ้าวเซียงหลานก็ยังพอได้รับอานิสงส์ไปด้วย ครั้งไหนที่หลี่เซี่ยงหว่านตุ๋นเนื้อ จ้าวเซียงหลานก็พลอยได้กินด้วยสักสองสามชิ้นเสมอ ไม่ต้องพูดถึงเนื้อหรอก ต่อให้เป็นตอนเช้า บางทีก็ยังได้กินไข่ต้มหรือผักดองอะไรพวกนั้นติดไม้ติดมือไปด้วย”
ตอนนี้พอพวกเธอย้ายออกไปก็เรียบร้อยเลย ไม่ได้กินอะไรสักอย่าง ในใจจะรู้สึกดีได้อย่างไรล่ะ?”
ก่อนย้ายออกไปแม้จะบอกว่าแยกกันกิน แต่ทุกครั้งที่ทำของอร่อย หลี่เซี่ยงหว่านก็จะตักแบ่งไปให้ทางนั้นหนึ่งชามตามธรรมเนียม ดังนั้นจึงไม่ใช่ตั้งใจให้แค่จ้าวเซียงหลานคนเดียว หวังเสี่ยวเหมยและคนอื่น ๆ ก็ได้กินไปไม่น้อยเหมือนกัน