บทที่ 537. ร้องเพลงแบบไร้อารมณ์

บทที่ 537. ร้องเพลงแบบไร้อารมณ์

หลังจากกินข้าวเสร็จ ฮวาชิงชิงก็ลากอีริคไปสอนวิธีเปล่งเสียงและเทคนิคการร้องเพลง

แม้อีริคจะไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นนักร้อง แต่ความสามารถในการเรียนรู้ของเขากลับทดแทนส่วนนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ฮวาชิงชิงไม่เคยสอนนักเรียนคนไหนที่สอนง่ายขนาดนี้มาก่อนเลย พูดแค่รอบเดียวก็จำได้ สอนรอบเดียวก็เข้าใจทะลุปรุโปร่ง พรสวรรค์สูงลิ่วจนฮวาชิงชิงรู้สึกเสียดายอย่างบอกไม่ถูกหลังจากสอนเสร็จ

ส่วนอีริคก็ไม่เคยเห็นฮวาชิงชิงในมุมนี้มาก่อนเลย มุมที่เธอจดจ่อ จริงจัง และเปี่ยมไปด้วยความสามารถ ช่างดูมีเสน่ห์จนน่าหลงใหล

เมื่อมองดูฮวาชิงชิง อีริคก็รู้สึกเขินอายขึ้นมา หรือจะพูดให้ถูกก็คือรู้สึกกระดากอายต่างหาก