​บทที่ 536. อีริคจอมร้องเพี้ยน

บทที่ 536. อีริคจอมร้องเพี้ยน

หลังจากฮวาชิงชิงเดินออกจากห้องไป อีริคก็เริ่มบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุด

หลักๆ ก็บ่นเรื่องที่เพิ่งจะคบกันแท้ๆ แต่ต้องมาห่างกัน บ่นว่าอยากจะกลับไปไล่พวกตาแก่ที่บ้านออกให้หมด น่ารำคาญจริงๆ เขาไม่อยากจะอยู่ห่างจากภรรยาคนสวยเลย

เมื่อต้องมาทนนั่งฟังอีริคบ่นไม่หยุดหย่อน หลินฟานก็รู้สึกว่าความอดทนของเขากำลังจะหมดลง เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ และในวินาทีที่เขากำลังจะหมดความอดทน ซูเสี่ยวหยูก็พูดขึ้นมาพอดี

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไว้คุณค่อยหาเวลามาหาพี่เขาก็ได้นี่นา ถ้าว่างก็แวะมาได้เสมอนะคะ"

ซูเสี่ยวหยูพูดไปก็ขยิบตาให้อีริคไป เป็นการส่งสัญญาณเตือนว่า 'นี่นายไม่เห็นเหรอว่าพี่หลินฟานหน้าดำเป็นถ่านแล้วเนี่ย!'