กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 รสที่ขม
คนรับใช้หนุ่มตกใจสุดขีด รีบหันกลับมาด้วยความหวาดกลัว
ฉู่อี้ปล่อยมือทันที
เขาฝืนยิ้มอย่างเป็นมิตร น้ำเสียงมีทั้งความขอโทษและความร้อนใจเจืออยู่
“สวัสดีครับ เอ่อ ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ”
“รูมเมตผม อีกคนที่เป็นผู้คุ้มกันน่ะ เขาไม่ค่อยสบาย อยากไปโรงพยาบาลตรวจหน่อยครับ”
ฉู่อี้พูดพลางสังเกตสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคนรับใช้ไปด้วย
“แต่ผมได้ยินว่า… ที่ตระกูลฉินนี้ดูเหมือนไม่ให้ผู้คุ้มกันกับคนรับใช้ออกไปข้างนอกตามใจนี่ครับ ตอนนี้เขาอาการค่อนข้างหนัก ไม่ได้เลยหรือครับ”
คนรับใช้นิ่งไปครู่หนึ่ง สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของฉู่อี้ชั่วขณะ
จากนั้นบนใบหน้าคนรับใช้ก็เผยรอยยิ้มที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี