กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ฉินชวนฉือ: ใส่ของผสมยังใส่ไม่เป็นเลย :)
หมอเหลือบมองตามทิศทางที่ฉู่อี้ชี้ สีหน้าฉายความงุนงงขึ้นวูบหนึ่ง
“นี่มัน…กำแพงนะ?”
เขาตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน ราวกับว่าฉู่อี้ถามคำถามที่ชวนงงยิ่งนัก
ฉู่อี้มองสีหน้าไร้ช่องโหว่ของเขา นิ่งไปไม่กี่วินาที จากนั้นก็พยักหน้า ยิ้มออกมาเจื่อน ๆ
“ฮ่า ก็จริงด้วย”
“งั้นผมก็ขอตัวก่อน ไม่รบกวนคุณหมอแล้วครับ”
พูดจบ ฉู่อี้ก็ไม่ซักถามต่อ ลุกขึ้นยืนทันที แล้วหมุนตัวจากไปอย่างฉับไว
ในทางเดินที่ว่างเปล่าและเงียบสงัด พื้นรองเท้ากระทบพื้นมันวาว เสียงฝีเท้าดังก้องชัดเจน
สีหน้าของฉู่อี้ไม่เปลี่ยน หลังเดินออกมาได้ระยะหนึ่ง เขาก็เหลียวมองกลับไปยังห้องที่เพิ่งจากมา