เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 บทส่งท้าย
จ้าวต้าเอ๋อฟังแล้วอดพยักหน้าไม่ได้ มุมปากยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ คำพูดนี้เธอชอบฟัง
พูดได้ถูกมาก เธอยังเล็กอยู่เลย! จะทำงานอะไรได้
จ้าวเถี่ยเซิงเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจหนึ่งที อดพูดขึ้นไม่ได้ว่า “โธ่ ต้าเอ๋อเธอเจ็ดขวบแล้วนะ งานบางอย่างก็ทำได้แล้ว คุณจางคุณไฉ พวกคุณไม่ต้องตามใจต้าเอ๋อเกินไปนัก”
จางอียกม้านั่งไม้ยาวเข้ามา โบกมือพลางยิ้มบอกว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เรื่องเล็ก ๆ ทั้งนั้น ผมไม่ได้ตามใจเด็กนะ แค่คิดว่าเรื่องที่ผู้ใหญ่ทำได้ก็ไม่ควรให้เด็กทำ”
จ้าวต้าเอ๋อวิ่งไปที่ประตูห้องครัว ทำหน้าทะเล้นใส่จ้าวเถี่ยเซิง “คุณจางพูดถูกค่ะ เรื่องที่ผู้ใหญ่ทำได้ก็ไม่ควรให้เด็กทำ คุณพ่อคะ ลองเรียนรู้จากคุณจางคุณไฉดูบ้างนะคะ”
จ้าวเถี่ยเซิงส่ายหน้าอย่างจนใจ พึมพำว่า “เด็กคนนี้”
กับข้าวทำเสร็จแล้ว เฉิงจิ่นเซียงยกซุปปลาขึ้นมา พร้อมกับกับแกล้มอื่น ๆ อีกหลายอย่าง
บนโต๊ะ จ้าวเถี่ยเซิงรินเหล้าให้ไฉจื้อหย่ง จางอี จางเอ้อร์และคนอื่น ๆ จ้าวเถี่ยเซิงยกแก้วขึ้นดื่มว่า “คุณจางทั้งสอง คุณไฉ ผมดื่มให้พวกคุณแก้วหนึ่ง!”