เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 384
เมื่อเห็นว่าทุกคนมาครบแล้ว เสี่ยงจื่อก็เริ่มเหยียบคันเร่ง พร้อมตะโกนว่า “งั้นเราออกเดินทางกันเลย!”
ระยะทางจากหมู่บ้านถึงตัวอำเภอไม่ไกล ประมาณชั่วโมงครึ่งก็ถึง
ไม่นานก็ถึงที่หมาย เสี่ยงจื่อพาทุกคนลงรถแล้วก็เริ่มวุ่นอยู่กับการส่งน้ำ ส่วนไช่เสี่ยวเฟิ่งก็ต้องไปรับลูกค้ารายใหญ่หลายรายต่อ พยายามเจรจาธุรกิจที่ใหญ่ขึ้นให้ได้ และไช่เสี่ยวเฟิ่งก็รับปากจ้าวต้าเอ๋อไว้ว่า
“ต้าเอ๋อ บ่ายหกโมงก่อนฉันจะรีบไปช่วยที่ร้านนะ”
จ้าวต้าเอ๋อไม่คิดอะไรมาก แค่พยักหน้าแล้วพูดว่า “เสี่ยวเฟิ่ง เธอไปทำธุระของเธอเถอะ ตอนนี้ที่ร้านฉันไม่ขาดคนหรอก”
ก็จริงอย่างว่าไม่ขาดคน เพราะยังไม่ได้เปิดร้านเลยด้วยซ้ำ
พอมาถึงร้าน ตอนนี้ในร้านมีเด็กสาวอยู่แค่สองคน ฉีปินเดินไปเดินมาในร้าน สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ
เฉิงจิ่นเซียวเห็นแล้วก็สงสัย จึงถามว่า “ฉีปิน เธอเดินไปเดินมาอยู่ตรงนั้นตลอดทำไมกัน เกิดอะไรขึ้น”