เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 383
ใกล้ค่ำแล้ว จ้าวต้าเอ๋อและคนอื่นๆ กำลังจะกลับหมู่บ้านตงไถจื่อ ส่วนฉีปินนั้นต้องกลับไปพักที่หอพักพนักงาน
ฉีปินส่งจ้าวต้าเอ๋อขึ้นรถตู้ พลางเตือนว่า "ต้าเอ๋อ อย่าลืมนะพรุ่งนี้เที่ยงให้มา เรายังต้องฝึกนางแบบเดินแบบกันอีก"
จ้าวต้าเอ๋อเพิ่งจะก้าวขึ้นรถตู้ พอได้ยินคำพูดของฉีปินก็เกือบสะดุดล้ม โชคดีที่เฉิงจิ่นเซียงประคองไว้ทันเลยไม่ล้ม
"ระวังหน่อยสิ อายุเจ็ดขวบแล้วยังซุ่มซ่ามอีก" เฉิงจิ่นเซียงอดพูดไม่ได้
จ้าวต้าเอ๋ออยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา เธอดันไปรับพนักงานที่กระตือรือร้นขนาดนี้เข้ามา เรื่องนี้ให้ฉีปินจัดการคนเดียวก็พอแล้ว ทำไมต้องลากเธอไปด้วย!
แต่นี่เพิ่งจะเริ่มต้น จ้าวต้าเอ๋อทนใจปฏิเสธไม่ลง ถ้าพนักงานผิดหวังแล้วลาออกไปก็จะแย่ เอาเป็นว่าตอนนี้ก็ต้องทำหน้านิ่งตกลงไปก่อน ช่วงไม่กี่เดือนนี้ก็ทำตามที่ฉีปินบอกไปก่อน พอผ่านไปสักสองสามเดือน ฮี่ฮี่ฮี่ เธอค่อยเป็นแค่เจ้านายที่ปล่อยมือได้
ระหว่างทางกลับ ทั้งหลายก็คุยกัน
เฉิงจิ่นเซียวพูดว่า "ต้าเอ๋อ ความคิดเรื่องการเดินแบบของเธอนี่ดีจริงๆ เลยนะ ฉันกล้าพูดเลยว่าของเธออย่างน้อยก็ดึงดูดสายตาคนได้เป็นฝูง ถึงตอนนั้นคนพวกนั้นก็จะพากันมาเสื้อผ้าที่ร้านของเธอ"