เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 373
เมื่อหลินเจี้ยนกั๋วได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับฉีปินก็เอ่ยอย่างขุ่นเคือง "ทำไมถึงมีแม่แบบนี้ด้วย ลูกไม่ใช่ลูกที่ตัวเองคลอดออกมาหรอ? งานจริงจังไม่ยอมหา เอาแต่เล่นไพ่ทั้งวันทั้งคืน! เด็กดี ๆ กลับต้องถูกทิ้งให้หิวจนเข้าโรงพยาบาล ช่างเป็นกรรมจริง ๆ!"
หลินจือเองก็อดส่ายหน้าไม่ได้ "ไม่ใช่พ่อแม่ทุกคนบนโลกนี้ที่จะรักลูกของตัวเอง"
เฉิงจิ่นเซียวก็เห็นใจในเรื่องที่เกิดกับฉีปิน ก่อนหน้านี้เธอยังคงค้างคาใจเรื่องที่ตัวเองมีลูกไม่ได้ แต่อดีตภรรยาของฉีปินกลับปฏิบัติต่อลูกแบบนี้ ถ้าให้เธอเป็นคนเลี้ยงดูเด็ก เธอจะไม่มีทางทำกับเด็กแบบนี้เด็ดขาด
ฉีปินยิ้มอย่างขมขื่น "ดีที่ฉันหย่าร้างไปแล้ว และเด็กก็ถูกช่วยกลับมาได้ แต่ต่อจากนี้ก็ต้องกินแต่อาหารจืด ๆ กินของเผ็ดไม่ได้ พูดไปแล้วฉันก็มีส่วนผิด ถ้าฉันเอาใจใส่ลูกสาวมากกว่านี้เป็นประจำก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้"
เรื่องนี้ยังคงเป็นหนามอยู่ในใจของฉีปินเสมอ จ้าวต้าเอ๋ออดปลอบใจไม่ได้ "คุณอาฉี งั้นก็ตั้งใจหาเงินให้ดีเถอะครับ เรื่องเกิดขึ้นแล้วก็อย่าจมอยู่กับอดีตอีกเลย หาเงินให้ดีเพื่อให้ลูกสาวได้ใช้ชีวิตที่ดีต่างหากคือสิ่งที่คุณควรทำตอนนี้"