เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 371
นึกถึงเมื่อวานที่ไปโรงงานผลิตเสื้อผ้าสามแห่ง ไม่ถูกปฏิเสธก็ต้องออกไปธุระไม่มีเวลา หรือไม่ก็ไม่ได้นัดหมายไว้
ส่วนวันนี้กว่าจะเจรจาได้ก็ไม่ง่าย ตอนเช้าที่ไปก็เก้อไปเปล่า โชคดีที่จ้าวต้าเอ๋อยืนหยัดรออยู่หลายชั่วโมงจนกระทั่งได้พบประธานเจิงของโรงงานผลิตเสื้อผ้าปู้อีออกมาได้ ถึงได้มีโอกาสเจรจาความร่วมมือ ถ้าพวกเขาเลิกตั้งแต่เช้า ตอนนี้พวกเขาคงเจรจาความร่วมมือสักรายก็ไม่ได้ พอไม่มีเสื้อผ้าแล้วจะขายเสื้อผ้ากันอย่างไร?
เมื่อเดินมาถึงประตู เสียงหนึ่งก็เรียกจ้าวต้าเอ๋อและคนอื่นๆ ให้หยุด
“ผู้มีพระคุณ ผู้มีพระคุณคนเล็ก! ในที่สุดฉันก็ตามหาเธอเจอแล้ว!”
พอได้ยินเสียง จ้าวต้าเอ๋อก็ชะงัก หันกลับไปก็พบคุณตาวัยเจ็ดสิบกว่าปีที่ก้มหลังอยู่ กำลังมองตัวเองด้วยความตื่นเต้น เขาสวมชุดแขนยาวขายาวแบบจีน
ชายชราคนนี้ชื่อหลินเจี้ยนกั๋ว อายุเจ็ดสิบสองปี ตอนนี้เขากำลังมองเด็กหญิงเจ็ดขวบตรงหน้าอย่างตื่นเต้น ไม่ผิดแน่ ไม่ผิดแน่ คือคนตรงนี้!
เดือนก่อนเขาถูกหลานสาวพามาอยู่ที่จิ่นโจวโดยหวังจะมาพักผ่อนสบายๆ แต่เกิดอุบัติเหตุขึ้นบนรถไฟ เขาหัวใจวายกะทันหันและไม่มีเวลากินยา ได้แต่นอนอยู่บนพื้น เด็กหญิงตรงหน้าคนนี้เป็นคนทำซีพีอาร์ให้เขา และยังให้เขากินยาด้วย เป็นเธอที่ช่วยชีวิตเขาไว้