เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 356
จางชุ่ยหลานกระซิบข้างหูจ้าวเถี่ยกัง "นายพูดน้อยลงหน่อยเถอะ เรื่องนี้ฉันจะจัดการเอง นายไม่ต้องยุ่ง ไม่อย่างนั้นฉันจะกลับบ้านเดิมไม่สนนายแล้ว"
จางชุ่ยหลานข่มขู่ตรง ๆ จ้าวเถี่ยกังยังอยากพูดอะไรอีก แต่พอมองสีหน้าเมียตัวเองกับแม่ชราที่ดำทะมึนขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็ยืดคอ รู้สึกว่าถ้าพูดอีกไม่กี่คำคงโดนตีแน่ คำที่ถึงปากจึงยังไม่ได้พูดออกไป ในใจภาวนาเงียบ ๆ ว่าพี่ชายคนรอง นายจงดูแลตัวเองให้ดี เฮียเล็กช่วยนายไม่ได้แล้ว
บ่ายแล้ว หวังกุ้ยเซียงต้องทำกับข้าวให้คนทั้งบ้านทั้งหลัง นางบ่นพึมพำ พุ่งตรงเข้าไปในห้อง นั่งปลุกจางชุ่ยหลานขึ้นมา "ชุ่ยหลาน มาทำกับข้าวกับแม่"
จางชุ่ยหลานไม่ยอม นางกำลังนอนสบายอยู่บนเตียง ยังไงก็ไม่ยอมทำงาน "แม่ เรื่องทำกับข้าวแม่คนเดียวก็จัดการได้ จำเป็นต้องเรียกหนูด้วยเหรอ แม่นี่มันกลั่นแกล้งหนูชัด ๆ!"
แต่ก่อนตอนพี่สะใภ้รองอยู่บ้าน งานในบ้านล้วนเป็นพี่สะใภ้รองทำ จางชุ่ยหลานจะเคยทำงานแบบนี้ทุกวันที่ไหน ทำแค่วันสองวันก็ทนไม่ไหวแล้ว
หวังกุ้ยเซียงอารมณ์ขึ้น "พูดแบบนี้หมายความว่าไง ในฐานะลูกสะใภ้ไม่ควรช่วยแบ่งเบาแม่สามีหน่อยหรือไง กับข้าวคนทั้งบ้านทั้งหลังขนาดนี้ แม่จะทำทันได้ยังไง"