เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 350
ตามคำที่หลี่หย่งพูดก็คือ จ้าวเถี่ยเซิงเป็นคนซื่อบื้อและค่อนข้างโง่ บางครั้งทำอะไรมองไม่ออก ต้องชนกำแพงจนหัวโขกก่อนถึงจะรู้ว่าใครดีกับเขาใครไม่ดีกับเขา
ส่วนจ้าวชุนฉินก็เอาแต่คิดหาทางลัด เจ้าอารมณ์ ทำงานหนักไม่ได้ สิ่งเดียวที่รู้ทุกวันคือบ่น ตอนที่หลี่หย่งยังไม่เกษียณ เขาพอจะกดจ้าวชุนฉินไว้ได้ ไม่ให้เธอทำเรื่องเกินเลยอะไร แต่พอเขาเกษียณ จ้าวชุนฉินก็ทำเรื่องมีปัญหาทุกสามวันห้าวัน ถึงขั้นก่อเรื่องพวกนี้ขึ้นมาด้วย
หลี่หย่งรู้สึกอึดอัดในใจ เขาไปเจอคนพวกนี้ได้ยังไงกัน!
แต่เรื่องยังไม่จบ การที่หลี่หย่งพาครอบครัวจ้าวเถี่ยเซิงมาครั้งนี้ก็เพื่อมาแก้ปัญหา
คิดถึงตรงนี้ หลี่หย่งก็เอ่ยขึ้นว่า “เสี่ยวจ้าว เรื่องที่เธอทำลงไป ถ้าจะเอาตามเหตุผลแล้ว ถ้าขุดคุ้ยกันจริงก็ต้องถูกปลดออกจากตำแหน่งและไล่ออก แถมยังทำให้ชื่อเสียงของหน่วยงานเสื่อมเสีย หากเบื้องบนตำหนิลงมา ฉันก็ปกป้องเธอไม่ได้”
พอจ้าวชุนฉินได้ยินตรงนี้ ในใจก็ไม่มีความโกรธต่อหลี่ชิ่งหมินหลงเหลืออยู่เลย สิ่งเดียวที่สมองคิดคือคำว่า ‘จบแล้ว’ สองคำ เธอถูกไล่ออกไม่ได้!