เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 348
“อีกอย่าง สามีเธอชิ่งหมินไม่ใช่กำลังเตรียมลงสมัครตำแหน่งรองหัวหน้าแผนกอยู่หรอกหรือ พอญาติเธอมาอาละวาด เรื่องมันยิ่งใหญ่ขึ้นมา ตำแหน่งรองหัวหน้าแผนกน่ะไม่มีทางตกถึงมือชิ่งหมินแน่ เธอคิดดูเองแล้วกัน”
หลี่ชิงเฟิงส่ายหน้า เรื่องนี้ก็ทำให้เขารู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง ไม่ใช่เพราะเขาไม่ช่วย แต่เพราะเขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะดื้อรั้นขนาดนี้ แถมยังหน้าด้านขนาดนั้น ต่อให้ขายหน้าก็ไม่แคร์เลยสักนิด ยามบอกเขาว่า ครอบครัวใหญ่ของอีกฝ่ายมีข้อเรียกร้องเดียวเท่านั้น นั่นคือขอคืนเงินที่จ้าวชุนฉินติดค้างอยู่
ฝั่งเสี่ยวจ้าวก็บอกว่าพวกนั้นโกหก ส่วนจ้าวเถี่ยเซิงกับพวกก็บอกว่าเสี่ยวจ้าวเป็นคนยืมเงิน
เรื่องนี้ทำให้หลี่ชิงเฟิงสับสนไปหมด ถ้าจ้าวเถี่ยเซิงจากไปเฉย ๆ หลี่ชิงเฟิงอาจจะยังเชื่อคำพูดของจ้าวชุนฉิน คิดว่าครอบครัวจ้าวเถี่ยเซิงละอายใจเลยจากไป แต่พอครอบครัวจ้าวเถี่ยเซิงเล่นแบบนี้ เขาก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าใครพูดจริงใครพูดเท็จ
หลังหลี่ชิงเฟิงจากไป จ้าวชุนฉินมองผ่านหน้าต่างลงไปที่ครอบครัวจ้าวเถี่ยเซิงที่กำลังชูป้ายอยู่ข้างล่าง กัดฟันพูดว่า “ตอนเที่ยงก็ให้ไปหลายร้อยแล้ว ยังจะมาหาเรื่องฉันอีก ไม่ขู่สักหน่อยคงคิดว่าฉันเป็นแมวป่วยให้แกล้งง่าย ๆ!”