เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 334
หลี่หย่งมองออกในทันทีว่าจ้าวเถี่ยเซิงกำลังมีพิรุธ หลังจากที่เห็นจ้าวเถี่ยเซิงพูดจบว่าจะส่งต้าเอ๋อไปเรียนหนังสือ แล้วจากที่มีพิรุธก็กลายเป็นเชิดหน้าอกผึ่งผาย หลี่หย่งอดถอนหายใจไม่ได้ ดูท่าจ้าวเถี่ยเซิงคนนี้ก็เป็นคนที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี สงสารแต่ต้าเอ๋อเด็กคนนี้ ดูก็ฉลาดหลักแหลม ถ้าได้ส่งไปเรียนหนังสือดี ๆ คงมีทางไปที่ดีแน่
หลี่หย่งไม่พูดอะไรอีก เพราะนี่เป็นเรื่องในครอบครัวของคนอื่น ตนเองเป็นคนนอกก็ไม่ควรยุ่งมากเกินไป
เฉิงจิ่นเซียงมองจ้าวต้าเอ๋อกินลูกอม ในใจรู้สึกผิดอยู่บ้าง ทางบ้านมีเงินไม่มาก เธอไม่เคยซื้ออะไรอร่อย ๆ ให้จ้าวต้าเอ๋อกินเลย รวมถึงลูกอมที่เด็ก ๆ ชอบกิน พอเห็นจ้าวต้าเอ๋อกำลังกินลูกอมที่ลุงหลี่ให้ เฉิงจิ่นเซียงก็แอบสาบานในใจว่า วันหน้าเมื่อชีวิตดีขึ้นแล้ว เธอจะต้องซื้อลูกอมเก็บไว้ที่บ้านให้ลูกสาวทั้งสองคนกินให้อิ่มเลย
อีกสองชั่วโมงผ่านไป ตอนนี้ที่อีกด้านหนึ่ง หลี่ชิ่งหมินถือกระเป๋าเอกสารยืนอยู่ข้างประตูฟัง ตอนนี้ข้างนอกไม่ได้ยินเสียงใด ๆ เขาเดาว่าจ้าวเถี่ยเซิงกับพวกคงไปแล้ว เพราะตั้งสามชั่วโมงเลย ถ้าเป็นตัวเองคงรอไม่ไหว
พอคิดได้ดังนั้น หลี่ชิ่งหมินก็ผ่อนคลาย ตอนนี้จ้าวชุนฉินนอนหลับอยู่ในห้อง
เขายังต้องไปจัดการธุระที่ทางราชการอีก