เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 333
จ้าวเถี่ยเซิงเดินตามชายชราเข้าไปในห้อง ข้าวของภายในห้องจัดวางเรียบง่ายและเรียบง่ายมาก จ้าวเถี่ยเซิงเลือกที่นั่งตามสบายที่หนึ่งแล้วนั่งลง เขาถามว่า "ลุงครับ ผมควรเรียกคุณว่าอะไรดี"
ชายชรายิ้มกว้าง เทชาเจือขิงให้จ้าวเถี่ยเซิงถ้วยหนึ่ง "ฉันชื่อหลี่หย่ง ทุกคนเรียกฉันว่าลุงหลี่ เธอเรียกฉันว่าลุงหลี่ก็ได้"
หลี่หย่งเห็นจ้าวเถี่ยเซิงตบขาตัวเองก็รู้ว่าเขายืนจนขาเมื่อย เลยไปหยิบค้อนไม้มาให้ "เธอใช้ค้อนนี้ทุบขาจะรู้สึกดีขึ้นหน่อย ตอนเที่ยงฉันได้ยินเสียงเคาะประตูทางนี้ เธอน่าจะยืนมาเกือบชั่วโมงแล้ว อย่าไปโทษหญิงแก่ข้างบ้านที่ออกมาด่าเธอเลย ผนังที่นี่เก็บเสียงไม่ดี มีคนเคาะประตูหรือเดินออกจากห้องก็ได้ยินชัดเจนมาก เธอคงรอสามีภรรยาตระกูลจ้าวข้างบ้านใช่ไหม เธอนั่งรอที่ห้องฉันก่อนก็ได้ ทางนี้ฉันได้ยินเสียงเปิดประตูข้างบ้าน ตอนนั้นเธอค่อยฟังดีๆ ถ้าได้ยินแล้วค่อยออกไปหาพวกจ้าวก็ไม่สาย"
จ้าวเถี่ยเซิงดื่มชาเจือขิงถ้วยหนึ่ง ในพริบตาก็รู้สึกร่างกายอุ่นขึ้นมาก สำหรับความช่วยเหลือของหลี่หย่ง จ้าวเถี่ยเซิงรู้สึกขอบคุณมาก ถ้าไม่ใช่หลี่หย่ง เขาคงต้องยืนอยู่ที่หน้าประตูตลอด หนาวจะตายแถมยังหิวอีกนิดหน่อย