0295

⬢⬢⬢

ตอนที่ 296

แต่ในสายตาของจางชุ่ยหลาน นี่กลับกลายเป็นว่ามีพิรุธในใจ หรือไม่ก็ฝั่งหวังกุ้ยเซียงไม่มีเงินจริง ๆ จางชุ่ยหลานอยากจะถามหวังกุ้ยเซียงตรง ๆ ว่าให้ยืมเงินคนนอกไปหรือเปล่า แต่จางชุ่ยหลานก็ไม่พูดออกมา เพราะกลัวว่าถ้าพูดออกไป นอกจากจะไม่ได้เงินคืนแล้ว ยังทะเลาะกับหวังกุ้ยเซียงจนแตกหัก ซึ่งก็ไม่ดีต่อตัวเองอีก

ดังนั้นจางชุ่ยหลานจึงแอบจำเรื่องนี้ไว้ หวังกุ้ยเซียงอาจจะเป็นอย่างที่จ้าวต้าเอ๋อพูดจริง ๆ คือไปหาชู้ที่ข้างนอก แล้วก็เอาเงินให้ชู้คนนั้น ถ้าเป็นอย่างนี้จริง ตัวเองจะต้องทำให้เรื่องมันใหญ่โต แต่ตอนนี้ยังไม่เหมาะที่จะทำให้ใหญ่โต เพราะตัวเองยังไม่ได้หลักฐาน จะอาละวาดยังไงก็ไม่เข้าท่า

จางชุ่ยหลานจึงออกมาจากห้องของหวังกุ้ยเซียง แล้วรีบดึงจ้าวเถี่ยกังกลับเข้าห้อง พูดเบา ๆ ว่า “แม่ไม่ให้เงิน แถมไม่ยอมให้ยืมด้วย”

จ้าวเถี่ยกังอึ้งไปเล็กน้อย เขาเดิมทีคิดว่าครั้งนี้ยังไงก็ต้องได้เงิน แต่ไม่คิดเลยว่าจะไม่ได้เงิน

“เธอแน่ใจเหรอ แม่พูดอะไรบ้างไหม หรือแม่มีอะไรที่พูดไม่ได้ เลยให้ยืมเงินไม่ได้” จ้าวเถี่ยกังลองถาม

จางชุ่ยหลานกลอกตาแทบจะขึ้นไปบนฟ้าอย่างจนใจ “อะไรที่พูดไม่ได้ ฉันเห็นว่านี่มันก็แค่ไม่มีเงิน หรือไม่ก็ให้ยืมเงินคนนอกไปตั้งนานแล้ว ไม่แน่อาจจะเป็นชู้คนไหนสักคน”